Ata binmek sandığımız kadar zor değilmiş...
İlk zamanlar aslında korkmuştuk kimimiz. Atlar çok büyüktü. Aralarında küçük midilliler de var. Biz anaokulu öğrencileri onlara binicekmişiz. Ama onlarda bize kocaman gelmişlerdi. Ama artık korkmuyoruz. Çünkü onların bize zarar vermeyeceğini biliyoruz ve ata binmeyi de öğrendik. Her cuma bir an önce öğle yemeği zamanı gelse de yemeğimizi bitirip Beykoz Doğa Koleji`ne gitsek diye dört gözle bakıyoruz. Çünkü her cuma öğleden sonra ata binme zamanı. Parkurda atlarla tanışıp biniciliğe ilk adımlarımızı atmak hem çok heyecanlı hem de çok ama çok zevkli.

26 Ekim 2006 Perşembe